11 grudnia 2012

,,I więcej nic nie pamiętam" Adina Blady-Szwajger - recenzja

Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: 2010
Format : Książka
Ilość stron: 288
Półka: pożyczona
Do kupienia: Merlin

Dr Adina Irena Blady-Szwajger to polska lekarka żydowskiego pochodzenia. Rodowita warszawianka. Studiowała medycynę na UW, jednak z powodu wybuchu II wojny światowej musiała przerwać naukę. Z początkiem 1943 roku przeszła na stronę aryjską. Została łączniczką ŻOB (Żydowskiej Organizacji Bojowej). Przetrwała wojnę jako Nina Irena Swydowskaja, z domu Meremińska (pod takim nazwiskiem m.in. udzielała pomocy rannym w powstaniu warszawskim). Po wojnie kontynuowała pracę pediatry. W rok po jej śmierci ukazała się książka zatytułowana "I więcej nic nie pamiętam", będąca zapisem tego, co zobaczyła lekarka podczas II wojny światowej.

Główna bohaterka przed wojną kształciła się na doktora. Wyszła za mąż potajemnie przed rodzicami. W czasie wojny pracowała w dziecięcym szpitalu w getcie, dzieci umierały spuchnięte z głodu, była to śmierć głodowa. W tamtych czasach przemycano osoby poza getto, tylko jeśli miały wygląd aryjski. Bohaterce w ten sam sposób udało się wyjść. Gdy chodzili po Warszawie nie sposób było ich rozpoznać. Kobiety miały lepiej z przemytem poza getto, mężczyźni gorzej. Między nimi znajdował się szpieg, który pracował dla Niemców...

Książka ta przekazuje ułamkową prawdę o tych wszystkich w getcie, którzy nigdy nie mieli wątpliwości, jak powinien żyć i umierać człowiek, ratując nie tylko życie, ale i swoją godność.

Jedynie dwaj, którzy ocaleli z komendy Żydowskiej Organizacji Bojowej podjęli walkę ratowania ludzi. Było to utrudnione zadanie, byli zagrożeni ze wzglęu na stawiany opór i swoje pochodzenie. Własna twarz była wyrokiem śmierci. Był jeszcze własny strach, który przeszywał lodowatym dreszczem. Nieśli na barkach odpowiedzialność za tych bezradnych zwykłych ludzi zamkniętych bez możliwości poruszania się i oczekujących pomocy, nie tylko pieniężnej...

Książka opowiada o losie ludzi w getcie, toczy się w czasach II wojny światowej. Pokazuje fakty, które do tej pory dla niektórych z nas były nieznane. Uchyba kolejny rąbek historii.

Powieść z pewnością nie należy do łatwych, jednak czasem warto sięgnąc po takie książki. Ja bardzo lubię dzieła o tej tematyce.

Język jest zrozumiały, książkę czyta się dość szybko, jednak warto nie śpieszyć się, aż tak, na chwilę przystanąć i pomyśleć.

,,I więcej nic nie pamiętam" proponuję wszystkim, którzy chcą bliżej poznać losy ludzi przebywających w getcie.

Moja ocena: 8/10

Książkę można kupić w :




Książka została przeczytana w ramach wyzwań czytelniczych - temat wojna i literatura :


7 komentarzy:

  1. Jakie my mamy szczęście, że żyjemy w tych czasach. Serce boli, gdy pomyślę, co przeżywali ludzie w czasie wojny. Szczególnie dzieci.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Popieram koleżankę wyżej a przy okazji zapraszam na rozdanie u mnie :)

      Usuń
    2. Tak, dzieci miały w tym wszystkim najgorzej.
      Dzięki za zaproszenie, pedzę:)

      Usuń
  2. Bardzo lubię książki tego typu, choć ich lektura zawsze boli.

    OdpowiedzUsuń
  3. Ksiazka oczekuje u mnie na przeczytanie. Ciesze sie, ze tak wysoko ja ocenilas i licze na dobra lekture.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja również się cieszę i czekam na Twoją opinię ;)

      Usuń